74

مرد ِ سیبیلوی عزیزم...

خب من هم دلم تنگ میشود .گاهی همینجا مینویسم برایت چند خط که میآیی و میخوانی اَم و من میدانم
اصلا کاری هم ندارم چه بخوانی چه نخوانی .
میدانی ... اصلا نوشتن خوب است :)
آدم پا از بیخ گلویش برداشته میشود ، همین که مینویسد .

من که همان محال همیشگی اَم ، همان تمام شده ی دیروز . تو میتوانی فکر هم نکنی حتی به ممکن شدن ِ من . میدانی... فلسفه ای دارد بند ِ محکم ِ کفن !
مرد موبلند ِ عزیز ، به قدمهای اسیرِ لجن اَم فکر نکن که هیچ چیز به پای ِ من نیست .

زمین چرکین است و من بی تقصیر!